Bu kompozisyonun sadeliği çarpıcıdır: cesur, neredeyse meydan okuyan bir dokunuşla resmedilmiş iki elma, buruşuk bir kumaşın üzerine oturur. Renkler birbirine eşlik eder, bir elmanın yeşili, diğerinin kırmızı ve sarı kızarıklığına canlı bir zıtlık oluşturur; kumaş, mat bir beyaz, sakinleştirici bir zemin sağlar. Yüzey dokuyla doludur, her fırça darbesi görünür, sanatçının konuyla doğrudan ve anlık etkileşiminin bir kanıtıdır. Bir natürmort, evet, ama statik olmaktan çok uzak; sessiz bir yoğunlukla nefes alır.