Bu huzurlu manzara, 20. yüzyılın başlarında Japonya’nın Hokkaido bölgesinde bir göl kıyısı sahnesinin dingin güzelliğini yakalıyor. Ön planda, sonbaharın altın yapraklarına sahip ince ağaçlar, geniş ve sakin bir gölün önünde dimdik duruyor. Göl ufka doğru genişliyor. Gökyüzü, ufukta açık turkuazdan yukarılara doğru daha derin bir maviye geçiyor; pembe bulutlar sabah veya akşamın sessizliğini anımsatıyor ve sahneye huzurlu, düşünceli bir hava katıyor. Gölün ötesinde, yumuşak yuvarlak dağlar arka planı çerçeveliyor; yeşil ve mor tonlarda, gün ışığının yavaş yavaş azaldığını hissettiriyor.

Sanatçının tekniği, ince ve temiz çizgilerle renklerin ince geçişlerinin ustaca bir birleşimidir; shin-hanga akımının tipik özelliği olan bu teknik, geleneksel Japon tahta baskı yöntemleriyle Batı etkilerini harmanlamaktadır. Kompozisyon dengeli ama dinamik; ağaçların dikey çizgileri, su ve dağların yatay sakinliğiyle kontrast oluşturuyor, yaprakların sıcak tonları göl ve gökyüzünün soğuk tonlarıyla çarpıcı bir uyum içindedir. Bu dokunaklı baskı, sadece doğal güzelliği kutlamakla kalmıyor, izleyiciyi huzurlu bir düşünce anına davet ederek, hem zamanın geçiciliğini hem de manzaranın kalıcı zarafetini çağrıştırıyor.