Eser, yaz sabahının tazeliğiyle nefes alıyor. Güneş ışığı ağaç yapraklarından süzülerek manzarayı ışık ve gölgelerin bir mozaiğiyle serpiyor. Muhtemelen düşüncelerine dalmış veya bir dinlenme anının tadını çıkaran bir kadın, bir ağacın koruyucu gölgesinde oturuyor, figürü yumuşak ışıkla yumuşatılmış. Ön plan, dokuların bir gobleni: yemyeşil yeşil çimenler, güneşin öptüğü vahşi bitki örtüsüyle iç içe. Ötesinde, altın tonlardaki bir tarla ufka doğru uzanır; uzaktaki ağaçlar ve bir binanın ipucu, bir derinlik ve huzur duygusu yaratır. Fırça darbeleri gevşek ve canlıdır, ışığın ve havanın gelip geçici kalitesini yakalar, sanatçının empresyonist tekniklerdeki ustalığının bir kanıtıdır.