Bu büyüleyici eserde izleyici, etkileyici bir kahverengi renge sahip muhteşem bir atın ve çarpıcı beyaz bir atın güçlü varlığına hemen çekilir; kaslı yapıları, arka plandaki zengin empresyonist renklerle dolu, yaşamla dolu bir ortamda kararlı bir şekilde ilerliyor. Kırmızı ve kahverengi gibi toprak tonları, canlı yeşil ve mavi patlamalarla ahenkli bir şekilde harmanlanarak, tıpkı atlar gibi canlı bir kırsal manzarayı uzatıyor. Işık, sahnede dans ediyor; belki de altın saatin toprağa öpücük verdiği, atların tüylerinin ve ayaklarının altındaki dokulu toprağın ince detaylarını aydınlattığı günün saatini çağrıştırıyor.

Bu görkemli ikiliye eşlik eden yalnız bir figür, belki de bir çiftçi, hayvanların büyüklüğünü vurgulayan küçük bir yapıda; sırttan döndüğü şekilde durması, manzaraya entegre olmuş; doğayla insanlığın arasında var olan ince bağı hatırlatır. Enerjik fırça darbeleri, hareketin hissini verir, izleyiciyi sahneye çeker, onlara atların tarlayı sürerken hissettiklerini duymalarını teşvik eder. Bu eser duygusal bir seviyede yankılanır, pastoral hayata nostalji gibi duygular uyandırır ve savaş sonrası dönemde tarımın önemini gösterir, bize toplulukları sürdüren zor işin hatırlatılmasına yardımcı olur. Munch'un çeşitli fırça darbeleri, çaba ile güzellik arasındaki mücadeleyi yansıtır ve kırsal yaşamın özünü içten ve görkemli bir şekilde yakalar.