Bu etkileyici eser, antik Petra şehrinin vadisinin doğu ucundaki görkemli kayaya oyulmuş yapısını resmeder. Doğal kaya oluşumlarıyla bütünleşmiş, ince mimari detaylarla işlenmiş büyük bir tapınak ya da mezar ana unsurdur. Yumuşak ve koyu olmayan renk paleti—hafif kahverengi, gri ve açık ocre tonları—zamanın tozlu atmosferini ve güneşin kavurduğu çöl ortamını hissettirir.

Kompozisyon, geniş bir ön plandan oymalı anıta doğru gözleri yönlendirir; küçük insan figürleri ve develer sahneye canlılık ve ölçek kazandırır. Işık ve gölge oyunları, kayalıkların üç boyutluluğunu vurgular ve dokularını dramatize eder. Sanatçının ince fırça darbeleri ve dengeli monokrom yıkamalar, doğa ile insan yapımı mimari arasında hassas bir uyumu gösterir. 19. yüzyılda, Batı'nın Doğu manzaralarına olan ilgisinin arttığı dönemde yaratılan bu eser, Petra'nın ihtişamı ve romantik çekiciliğinin önemli bir kaydıdır.