Eser, geniş bir gökyüzünde uzanan bir gökkuşağının gelip geçici güzelliğini yakalar ve renkleri zarif bir şekilde sunulur. Sanatçı yumuşatılmış, neredeyse puslu bir yaklaşım kullanır; fırça darbeleri incedir, şekillerin kenarlarını bulanıklaştırır ve atmosferik bir perspektif hissi yaratır. Gökyüzü, ufka yakın yumuşak bir altından yukarıda soluk bir lavantaya doğru değişen, sıcak tonların bir geçişidir ve bir yağmurun ardından meydana gelenleri düşündürür.

Koyu morumsu kahverengi bir yatay bant, gökkuşağının yere değdiği uzak toprağı ima eder, yukarıdaki havadar hafifliğe sağlam bir zıtlık oluşturur. Aşağıda, sakin suyun geniş bir alanı loş ışığı yansıtır ve kompozisyonu dengeli bir şekilde tamamlar. Duygusal etki, sessiz bir tefekkür hissi uyandıran huzur ve umuttur. Zaman içinde donmuş bir andır, saygı hissiyle yakalanmış geçici bir gösteridir.