Tablo bizi sakin, neredeyse rüya gibi bir Breton manzarasına sokuyor. Kompozisyon farklı alanlara ayrılmıştır: canlı yeşilden oluşan yemyeşil bir ön plan, sıcak sonbahar tonlarında boyanmış yumuşak tepelerin orta zemini ve soluk bir gökyüzünün uzaktaki bir ormanla birleştiği bir arka plan. Büyük bir yapı sol tarafa hakim, duvarları yumuşak mavi ve grilerle çizilmiş, sahnenin geri kalanına hakim olan toprak tonlarıyla tezat oluşturuyor. Fırça darbeleri, görünür ancak harmanlanmış, resmin genel dinginlik hissini artıran dokulu bir yüzey yaratır. O günün serin havasını ve yumuşak güneş ışığını, ışığın altın yaprakları nasıl yakaladığını ve gölgelerin tarlalara nasıl uzadığını neredeyse hissedebiliyorum.