Bu etkileyici sahil manzarası, izleyiciyi Brezilya'nın kayalık kıyılarına götürür; simgesel kayalar ve ufka uzanan sakin deniz ön plandadır. Fırça darbeleri yumuşak ama belirgindir; empresyonist izler ile sanatçının o dönemdeki gelişen stili arasında ince bir sembolizm barındırır. Kompozisyon, ön planda duran beyaz bez tutan bir kadın ve kumda oturan başka bir kadının etrafında dengelenmiştir; her ikisi de kırsal yaşamı yansıtan sade giysiler içindedir. Arka plandaki silüetler ise uzak ve hayal gibi görünerek huzurlu bir izolasyon duygusunu güçlendirir.

Renk paleti mutedil ancak canlıdır; toprak tonları, yumuşak mavi ve nazik yeşiller sakin ama düşündürücü bir atmosfer yaratır. Işık ve gölge oyunu, deniz meltemini ve tuzlu serin havayı hissettirir. Duygusal olarak bu tablo, bu manzara içinde yaşayan insanların sessiz onurunu ve dayanıklılığını düşündürür. Tarihsel bağlamda, eser saf empresyonizmden daha kişisel ve sembolik bir yaklaşıma geçişi simgeler; sanatçının bölgesel kültür ve doğanın maneviyatına olan ilgisini ortaya koyar.