Bu büyüleyici portre, antika bir sandalyede zarifçe oturan bir kadını betimliyor. Soluk sarı elbisesi, kolları ve omuzları çevreleyen hafif tül kumaşla birlikte adeta eterik bir hafiflik hissi yaratıyor; bu durum, koyu ve mat arka planla güzel bir tezat oluşturuyor. Sanatçının fırça darbeleri akıcı ancak özenli; ipek elbisenin ince kıvrımlarını ve dokusunu nazikçe yansıtıyor. Blekgıcı teni ve sakin ifadesi, kendisini saran yumuşak ışıkla birleşerek sessiz bir onur ve içe dönüklük atmosferi yaratıyor.

Kompozisyon samimi ve dengeli; figür hafifçe merkezden kaydırılmış ve izleyicinin gözü doğal olarak duruşunun ve elbisesinin yumuşak kıvrımları boyunca akıyor. Sarımsı krem tonlarının, yumuşak gri tonların ve gölgeli arka planın hakim olduğu renk paleti, oturan kişinin dingin varlığını vurguluyor. 1921 tarihli bu eser, Birinci Dünya Savaşı sonrası toplumsal değişimlerin ve yeni modernitenin incelikli yansımalarını taşıyor; klasik zarafet ile kişisel sıcaklığı bir araya getiriyor.