W tej fascynującej pracy majestatyczna sylwetka Parlamentu wyłania się przez zasłonę mgły. Użycie przez Moneta miękkiego, rozproszonego światła tworzy eteryczną jakość, która przenosi widza do sceny. Stonowane tony niebieskiego i szarego doskonale się łączą, odbijając chłodną atmosferę mglistego poranka. Na pierwszym planie samotna łódź cicho sunie po wodzie, przypominając o ludzkiej obecności wśród wielkości miasta - spokojna chwila, która zaprasza do refleksji.

Kompozycja jest mistrzowsko zrównoważona, a wysokie wieże Parlamentu dramatycznie wznoszą się na tle miękkiego, zamglonego tła. Tworzy to szokujący kontrast, przyciągający wzrok ku górze, jakby chciał ujawnić tajemnice ukryte przez mgłę. Monet zgrabnie igra z postrzeganiem; architektura wydaje się zarówno solidna, jak i efemeryczna, będąc symbolem ulotnej natury samego istnienia. Z wirami koloru i światła ten obraz nie tylko uchwyca moment w czasie, ale także wywołuje głębokie emocjonalne odbicie, przypominając nam o pięknie, które istnieje zarówno w przejrzystości, jak i tajemniczości.