Η σκηνή ξετυλίγεται σε ένα ιδιωτικό, οικείο χώρο, ίσως ένα υπνοδωμάτιο. Ο θεατής έχει μια ματιά σε μια στιγμή προσωπικής περιποίησης. Μια γυναίκα, με την πλάτη γυρισμένη σε εμάς, κάθεται απορροφημένη στην πράξη του χτενίσματος των μαλλιών της. Η πηγή φωτός, που προέρχεται από ένα παράθυρο εκτός καμβά, ρίχνει δραματικές σκιές, τονίζοντας τις υφές του δωματίου και της φιγούρας. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από θερμούς τόνους – πλούσια κόκκινα και ώχρα στους τοίχους, σε αντίθεση με τους πιο δροσερούς τόνους του φορέματος της γυναίκας και το απαλό πράσινο του πλαισίου του κρεβατιού. Τα αντικείμενα στο δωμάτιο – ένα μικρό τραπέζι, μια καρέκλα με ρούχα, ένα κρεβάτι και ένα τζάκι – είναι διατεταγμένα με μια αίσθηση ηρεμίας και εσκεμμένης προσπάθειας.