Αυτό το εντυπωσιακό έργο, που δημιουργήθηκε το 1933, παρουσιάζει μια αρμονική συγχώνευση παραδοσιακών τεχνικών κινέζικης τοπιογραφίας και λεπτού, εκφραστικού πινελιάς. Τα βουνά υψώνονται με μεγαλείο, οι κυματιστές μορφές τους αποτυπώνονται με ακρίβεια και με μια ορισμένη ροή. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια μονοχρωματική παλέτα σε μαύρο και γκρι, με λεπτή χρήση λευκού χώρου για να δημιουργήσει αποτελεσματικά μια ήρεμη αλλά δυναμική ατμόσφαιρα. Τα μεμονωμένα δέντρα απεικονίζονται με προσωπικότητα, τα λεπτομερή κλαδιά τους εκτείνονται προς τα έξω, σαν να αγκαλιάζουν τον θεατή, ενώ τα ήρεμα νερά στη βάση αντανακλούν το περιβάλλον τοπίο, προσκαλώντας σε σκέψη.

Η σύνθεση είναι άριστα διαταγμένη για να καθοδηγεί το μάτι μέσα στη σκηνή. Οι ρέουσες γραμμές των λόφων δημιουργούν βάθος και κίνηση, προσελκύοντας την προσοχή στα λεπτεπίλεπτα σπίτια που φωλιάζουν ανάμεσα στα δέντρα. Αυτό το έργο δεν γιορτάζει μόνο την ομορφιά της φύσης, αλλά μεταφέρει και έναν βαθύτερο πολιτισμικό χαρακτήρα, ενσωματώνοντας τα ιδανικά της αρμονίας μεταξύ της ανθρωπότητας και του φυσικού κόσμου, αντικατοπτρίζοντας φιλοσοφικές αρχές που είναι βαθιά ριζωμένες στην κινέζικη τέχνη. Βρίσκοντας κανείς μπροστά σε αυτό το κομμάτι, μπορεί να αισθανθεί μία συγκινητική σύνδεση με την ηρεμία του τοπίου, επικοινωνώντας τους συλλογισμούς μοναξιάς και ενδοσκόπησης εν μέσω των σύνθετων ζητημάτων της ζωής.