Η είσοδος στον καμβά μοιάζει με είσοδο σε έναν κόσμο σιγανών ψιθύρων και αρωματού καπνού. Ο αέρας είναι βαρύς με μια αίσθηση νωχελικότητας και ευκολίας. Η σύνθεση είναι ένα θαύμα, ένας προσεκτικά ενορχηστρωμένος χορός φιγούρων, λουσμένος σε ένα ζεστό, χρυσό φως που φαίνεται να εκπορεύεται από το εσωτερικό του δωματίου. Υπάρχει μια γυναίκα ντυμένη με μαξιλάρια, το βλέμμα της είναι ταυτόχρονα δελεαστικό και αινιγματικό, στολισμένο με κοσμήματα που αιχμαλωτίζουν το φως. δίπλα της, ένα μικρό τραπέζι στηρίζει ένα διακοσμημένο αγγείο, μια υπόσχεση αρωματικών απολαύσεων. Οι πτυχές των ενδυμάτων της αποδίδονται με μαεστρικό χέρι, τα υφάσματα φαίνεται να έχουν τη δική τους ζωή, σαν να μπορούσα να τείνω το χέρι μου και να νιώσω το μετάξι στο δέρμα μου.