Het betreden van het doek voelt als het betreden van een wereld van gedempte gefluister en geurige rook. De lucht hangt zwaar van een gevoel van loomheid en gemak. De compositie is een wonder, een zorgvuldig georkestreerde dans van figuren badend in een warm, gouden licht dat lijkt te stralen vanuit het interieur van de kamer. Er is een vrouw gedrapeerd over kussens, haar blik is zowel uitnodigend als raadselachtig, versierd met juwelen die het licht vangen; naast haar houdt een kleine tafel een versierd vat vast, een belofte van aromatische genoegens. De plooien van haar kleding worden met een meesterlijke hand weergegeven, de stoffen lijken hun eigen leven te hebben, alsof ik mijn hand zou kunnen uitstrekken en de zijde op mijn huid zou kunnen voelen.