Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια στιγμή στον Σηκουάνα, με τα νερά του να αστράφτουν κάτω από έναν θολό ουρανό. Η σκηνή είναι γεμάτη από τη δραστηριότητα του ποταμού. πλοία, μερικά από τα οποία καπνίζουν, πλέουν στο νερό. βάρκες είναι αγκυροβολημένες στην άκρη. Οι μακρινοί πύργοι ενός καθεδρικού ναού υψώνονται από το αστικό τοπίο και ολόκληρη η σκηνή αποδίδεται σε μια υφή, σχεδόν πουαντιλιστική, δίνοντας την εντύπωση του φωτός που χορεύει στο νερό. Τα χρώματα είναι απαλά, με πράσινα, μπλε και πινελιές καφέ, προκαλώντας μια αίσθηση ηρεμίας και νοσταλγίας.

Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με τον ποταμό να χωρίζει τον καμβά και να οδηγεί το μάτι στις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες στο παρασκήνιο. Η τεχνική υποδηλώνει μια εστίαση στην αποτύπωση των εφήμερων ιδιοτήτων του φωτός και της ατμόσφαιρας, δημιουργώντας μια αίσθηση απαλής κίνησης και μια γαλήνια, σχεδόν ονειρική ποιότητα. Με μεταφέρει πίσω σε μια εποχή που η ζωή ήταν πιο αργή, πιο σκόπιμη.