Η σκηνή ξετυλίγεται με ένα απαλό, χρυσαφένιο φως που λούζει το Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας. Είναι μια στιγμή που αιωρείται ανάμεσα στην ημέρα και το σούρουπο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί επιδέξια χαλαρές πινελιές, δίνοντας στα κτίρια μια ελαφρώς θολή, ονειρική ποιότητα. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, η πανύψηλη αρχιτεκτονική και στις δύο πλευρές του καναλιού πλαισιώνει την κεντρική θέα. Οι γόνδολες γλιστρούν στο νερό, οι επιμήκεις σιλουέτες τους προσθέτουν μια νότα κομψής κίνησης στην γαλήνια ατμόσφαιρα. Η αντανάκλαση των κτιρίων και του ουρανού στο νερό δημιουργεί μια αίσθηση βάθους, τραβώντας τον θεατή στην καρδιά της βενετσιάνικης σκηνής. Η χρωματική παλέτα είναι κυρίως ζεστή, με πινελιές πορτοκαλί, κίτρινου και απαλού γαλάζιου στον ουρανό, συμβάλλοντας σε μια ήρεμη, σχεδόν ρομαντική ατμόσφαιρα.