De scène ontvouwt zich met een zacht, goudkleurig licht dat het Canal Grande in Venetië baadt; het is een moment dat tussen dag en schemering zweeft. De kunstenaar gebruikt kundig losse penseelstreken, waardoor de gebouwen een enigszins vage, dromerige kwaliteit krijgen. De compositie is evenwichtig, de torenhoge architectuur aan beide kanten van het kanaal omlijst het centrale uitzicht. Gondels glijden over het water, hun langgerekte silhouetten voegen een vleugje elegante beweging toe aan de serene sfeer. De weerspiegeling van de gebouwen en de lucht in het water creëert een gevoel van diepte en trekt de kijker in het hart van de Venetiaanse scène. Het kleurenpalet is overwegend warm, met vleugjes oranje, geel en een zachtblauw in de lucht, wat bijdraagt ​​aan een vredige, bijna romantische sfeer.