Scena otwiera się miękkim, złotym światłem, które obmywa Canale Grande w Wenecji; to chwila zawieszona między dniem a zmierzchem. Artysta zręcznie używa luźnych pociągnięć pędzla, nadając budynkom lekko rozmytą, senną jakość. Kompozycja jest zrównoważona, wysoka architektura po obu stronach kanału kadruje centralny widok. Gondole suną po wodzie, ich wydłużone sylwetki dodają odrobinę eleganckiego ruchu do spokojnej atmosfery. Odbicie budynków i nieba w wodzie tworzy poczucie głębi, wciągając widza w serce weneckiej sceny. Paleta barw jest dominująco ciepła, z nutami pomarańczy, żółci i delikatnego błękitu na niebie, co przyczynia się do spokojnego, niemal romantycznego nastroju.