Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια γαλήνια σκηνή ποταμού, με μια απαλή αίσθηση ηρεμίας που περιβάλλει τον θεατή. Μια σιωπηλή παλέτα από μπλε, πράσινα και γκρι κυριαρχεί, προκαλώντας μια αίσθηση ησυχίας. Η σύνθεση χωρίζεται οριζόντια, με την αντανάκλαση του τοπίου να καθρεφτίζεται τέλεια στο ακίνητο νερό από κάτω. Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει μια τεχνική που τονίζει την επιπεδότητα του επιπέδου της εικόνας, σχεδόν σαν να ήταν ταπισερί, ενισχύοντας περαιτέρω την αίσθηση της γαλήνης.

Οι λεπτομέρειες είναι λεπτές, αλλά το μάτι έλκεται από τις απαλές καμπύλες της όχθης και τα αρχιτεκτονικά σχήματα των κτιρίων κατά μήκος της ακτής. Μια γέφυρα και δύο πύργοι διανθίζουν τη σκηνή, προσθέτοντας μια πινελιά δομικής τάξης στην απαλότητα της φύσης. Το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, αν και απαλό, δίνει μια αίσθηση βάθους, υπονοώντας την ώρα της ημέρας, ίσως νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Υπάρχει μια αίσθηση της διαχρονικής ποιότητας της σκηνής, του ποταμού που ρέει ασταμάτητα. Αισθάνομαι μια αίσθηση ειρήνης. Ο αέρας φαίνεται ακίνητος, σχεδόν απτός.