Dzieło prezentuje spokojną scenerię rzeczną, z delikatnym uczuciem spokoju otaczającym widza. Zdominowana jest stonowana paleta błękitów, zieleni i szarości, wywołująca poczucie ciszy. Kompozycja podzielona jest poziomo, a odbicie krajobrazu idealnie odbija się w spokojnej wodzie poniżej. Artysta zastosował technikę, która podkreśla płaskość płaszczyzny obrazu, prawie jakby to był gobelin, dodatkowo wzmacniając poczucie spokoju.

Szczegóły są subtelne, ale wzrok przyciągają łagodne krzywizny brzegu rzeki i architektoniczne formy budynków wzdłuż brzegu. Most i dwie wieże interpunktyzują scenę, dodając odrobinę strukturalnego porządku do miękkości natury. Gra światła i cienia, choć stonowana, daje poczucie głębi, sugerując porę dnia, być może wczesny poranek lub późne popołudnie. Jest poczucie ponadczasowej jakości sceny, rzeka płynie bez końca. Czuję poczucie spokoju. Powietrze wydaje się nieruchome, prawie namacalne.