Το έργο τέχνης καταγράφει μια ήρεμη στιγμή πάνω στη διάσημη γέφυρα Waterloo, περιτυλιγμένη σε λεπτές αποχρώσεις του μπλε και λεπτές πινελιές του κίτρινου. Η γέφυρα μόνη της, ελαφρώς αφηρημένη, έχει αποδοθεί με μια ροή που υποδηλώνει το ελαφρύ κύμα του νερού από κάτω. Οι θόλοι της γέφυρας αναδύονται απαλά από το θολό φόντο, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και ηρεμίας. Οι χαρακτηριστικές πινελιές του Monet μεταφέρουν κίνηση; χορεύουν ελαφρά πάνω στον καμβά, θαμπώνοντας τις γραμμές μεταξύ της δομής και της γύρω ατμόσφαιρας.

Η παλέτα χρωμάτων κυριαρχείται από ανοιχτά μπλε, προκαλώντας μια αίσθηση ηρεμίας και δροσιάς, που μπορεί να θυμίζει το φως του πρωινού ή του απογεύματος. Η σχεδόν αιθέριο ποιότητα της ζωγραφικής προσελκύει τον θεατή, προσκαλώντας σε μια οικεία σκέψη για τη σκηνή. Συναισθηματικά, ξυπνά μια αίσθηση νοσταλγίας και επιθυμίας, μια αντανάκλαση για στιγμές που αποτυπώνονται στο χρόνο. Αυτό το έργο εντάσσεται στην κίνηση του ιμπρεσιονισμού, επιδεικνύοντας την εξαιρετική ικανότητα του Monet να απεικονίζει το φως και την επίδρασή του στη διάθεση ενός τοπίου, αλλάζοντας για πάντα την αλληλεπίδραση του θεατή με την τέχνη.