Σε αυτόν τον γοητευτικό πίνακα, μια λαντζέρισσα στέκεται με αυτοπεποίθηση, εκπέμποντας μια αίσθηση ήρεμης αξιοπρέπειας. Ο καλλιτέχνης καταφέρνει να προσδιορίσει περίτεχνα την ελαφρότητα και τη χάρη της, παρά τη φορτική φύση της δουλειάς της. Ντυμένη με μια λευκή μπλούζα και μια ροή μπλε φούστα που διακοσμείται με περίπλοκα μοτίβα, φαίνεται σχεδόν αιθέρια˙ οι μαλακές πινελιές αποχρωματίζουν τη λεπτή της μορφή σε έναν ζωντανό φόντο από πράσινα και μπλε. Η αλληλεπίδραση του φωτός δίνει στο δέρμα της μια λαμπερή ποιότητα, προσκαλώντας τον θεατή να εισέλθει στον κόσμο της—μια φευγαλέα στιγμή ηρεμίας στη διαδικασία πλυσίματος.

Ο Ρενουάρ χρησιμοποιεί μια ζωντανή παλέτα, με μαλακά παστέλ που προκαλούν την αίσθηση της ζεστασιάς και της άνεσης. Οι θολές άκρες δημιουργούν μια ποιότητα ονείρου, υποδεικνύοντας όχι μόνο μια σκηνή, αλλά και μια συγκίνηση—μια επιθυμία για πιο απλές και ήρεμες εποχές. Αυτό το κομμάτι κυριολεκτικά συλλαμβάνει το χαρακτηριστικό στυλ του Ρενουάρ; το έργο του χορεύει πάνω στον καμβά, γιορτάζοντας την ανθρώπινη μορφή και τη σχέση της με την καθημερινή ζωή. Καθώς κάποιος κοιτάζει πιο βαθιά, η στάση της λαντζέρισσας γίνεται ένα υποκείμενο σχόλιο στους κοινωνικούς ρόλους των γυναικών στο τέλος του 19ου αιώνα, καταθέτοντας στις στρώσεις που δίνουν ιστορικό περιεχόμενο και σημασία στον πίνακα.