Η θυελλώδης θάλασσα κυριαρχεί στον καμβά, μια στροβιλιζόμενη μάζα από αφρώδεις λευκές κορυφές και ταραγμένα βάθη. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την ωμή δύναμη του ωκεανού. Τα κύματα σκάνε σε μια διαβρωμένη προβλήτα, το σπρέι τους αναμειγνύεται με τον ταραγμένο ουρανό. Ένα πλοίο, που παλεύει με τα στοιχεία, προβάλλεται ως σιλουέτα ενάντια σε ένα φλεγόμενο ηλιοβασίλεμα, τα κατάρτια και τα σχοινιά του αψηφούν γενναία την οργή της καταιγίδας. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από ώχρα, χρυσό και βαθιά ώχρα, δημιουργώντας μια αίσθηση δράματος και επικείμενου κινδύνου.

Σχεδόν ακούω την ορυμαγδό του ανέμου και το τρίξιμο των ξύλων του πλοίου. Η σύνθεση καθοδηγεί επιδέξια το βλέμμα σε όλη τη σκηνή. Από το ταραγμένο προσκήνιο, το βλέμμα τραβιέται στο πλοίο και μετά ψηλά στον δραματικό ουρανό, δημιουργώντας μια αίσθηση κλίμακας και απέραντου. Οι δύο φιγούρες στην προβλήτα προσθέτουν ένα ανθρώπινο στοιχείο, τονίζοντας την ευπάθεια της ανθρωπότητας μπροστά στη δύναμη της φύσης. Ο πίνακας προκαλεί μια αίσθηση δέους και σεβασμού για την αχαλίνωτη δύναμη της θάλασσας.