Η σκηνή ξετυλίγεται με απαλή γαλήνη, μια καταπράσινη έκταση χορταριασμένη από τον ήλιο που εκτείνεται προς έναν μακρινό ορίζοντα. Ο αέρας φαίνεται να αστράφτει, το φως είναι διάχυτο, δημιουργώντας μια απαλή, ομιχλώδη ατμόσφαιρα που προσκαλεί τον θεατή να μπει στη σκηνή. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία τις τεχνικές που χαρακτηρίζουν το ιμπρεσιονιστικό κίνημα, με ορατές πινελιές που χορεύουν στον καμβά, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και ζωτικότητας.

Μεγάλα δέντρα πλαισιώνουν τη σύνθεση, τα φύλλα τους αποδίδονται σε μια ζωηρή σειρά πράσινων, αιχμαλωτίζοντας το φως και ρίχνοντας μακριές, δροσερές σκιές στο λιβάδι. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς με αξιοσημείωτη δεξιότητα, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και διάστασης. Στην απόσταση, μια υπόδειξη κτιρίων και δέντρων συγχωνεύεται με τον ουρανό, υπονοώντας την παρουσία του πολιτισμού, αλλά η συνολική αίσθηση είναι γαλήνη και απόδραση. Η παλέτα χρωμάτων κυριαρχείται από πράσινα, μπλε και κίτρινα, δημιουργώντας μια αρμονική και ελκυστική οπτική εμπειρία. Εγείρει μια αίσθηση ζεστασιάς και ειρήνης, μια τέλεια καλοκαιρινή μέρα αιχμαλωτισμένη για πάντα.