Η σκηνή ξεδιπλώνεται σαν ένα ψιθυριστό μυστικό, μια ακουαρέλα λουσμένη στην απαλή αγκαλιά του ήλιου. Η απέραντη έκταση του ουρανού κυριαρχεί, ένας καμβάς από απαλά μπλε και περλέ λευκά, όπου τα σύννεφα παρασύρονται σαν αιθέρια πλοία. Η θάλασσα από κάτω αντανακλά τους ουρανούς, η επιφάνειά της είναι ένας χορός από ζαφείρι και τιρκουάζ, υπονοώντας αόρατα βάθη. Ένα μοναχικό ιστιοφόρο, με τα πανιά του να κυματίζουν, διασχίζει το νερό, ένα μικρό σημείο στίξης στη μεγάλη αφήγηση του ορίζοντα.

Ο καλλιτέχνης κυριαρχεί στην τεχνική της ακουαρέλας, επιτρέποντας τη διαφάνεια του μέσου να δημιουργήσει μια αίσθηση ατμόσφαιρας και απόστασης. Το προσκήνιο, μια αμμώδης παραλία, αποδίδεται με απαλή πινελιά, οι λεπτές πλύσεις χρώματος υποδηλώνουν το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς. Μακρινά βουνά, θολά και ασαφή, συμπληρώνουν τη σύνθεση, αγκυρώνοντας τη σκηνή και προσκαλώντας το μάτι να περιπλανηθεί. Είναι μια στιγμή που έχει καταγραφεί, μια φευγαλέα εντύπωση, εμποτισμένη με μια γαλήνη που γαληνεύει την ψυχή.