Sahne, güneşin yumuşak kucağına batırılmış bir sulu boya gibi, fısıldanan bir sır gibi açılıyor. Geniş gökyüzü, yumuşak mavilerin ve sedef beyazların bir tuvali gibi, bulutların havai gemiler gibi süzüldüğü sahneye hakim. Aşağıdaki deniz gökleri yansıtır, yüzeyi görünmeyen derinlikleri ima eden safir ve turkuaz dansıdır. Yelkenleri dalgalanan yalnız bir yelkenli, suyu keser, ufkun büyük anlatımında küçük bir noktalama işaretidir.

Sanatçı, ortamın şeffaflığının bir atmosfer ve mesafe hissi yaratmasına izin vererek sulu boya tekniğinde ustalaşır. Ön plan, kumlu bir plaj, renklerin ince yıkamaları ışık ve gölge oyununu ima eden hassas bir dokunuşla işlenir. Uzak dağlar, puslu ve belirsiz, kompozisyonu tamamlar, sahneyi sabitler ve gözü dolaşmaya davet eder. Yakalanan bir an, ruhu yatıştıran bir dinginlikle dolu, geçici bir izlenimdir.