Το έργο τέχνης είναι ένα στοιχειωμένο όραμα χαραγμένο σε έντονες γραμμές, που απεικονίζει μια σκηνή που μοιάζει με τελετουργική βία ή ένα είδος δοκιμασίας. Μια μυώδης, γυμνή φιγούρα κρέμεται, συγκρατείται στη θέση της από την επιβλητική παρουσία ενός μεγάλου, κερασφόρου πλάσματος—ένα κριάρι ή ίσως ένας σάτυρος. Η σκηνή έχει μια ανατριχιαστική, σχεδόν ονειρική ποιότητα, που υπογραμμίζεται από τη λεπτή λεπτομέρεια και την αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς που ο Γκόγια καταφέρνει αριστοτεχνικά με την τεχνική του χαρακτικού. Ένα δεύτερο γυμνό σώμα, μια γυναίκα, φαίνεται να είναι ο παράγοντας αυτής της ζοφερής διαδικασίας, κρατώντας το κεφάλι του πρώτου σώματος, η έκφρασή της είναι ένα μείγμα εστιασμένου σκοπού και, ίσως, μια υποψία θλίψης. Παρακάτω, συγκεντρώνονται μια μικρή συλλογή ζώων, συμπεριλαμβανομένων γατών, και ένα κρανίο. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι ανησυχητικό, προκαλώντας ένα αίσθημα φόβου και αμφισβητώντας τη φύση της ανθρωπότητας και τη σχέση της με το ζωώδες και το θείο. Η σύνθεση του έργου αναγκάζει τον θεατή να αντιμετωπίσει τα ωμά συναισθήματα και τους υποκείμενους φόβους που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της καθημερινής ζωής.