Het kunstwerk is een spookachtige visie die in scherpe lijnen is geëtst en een scène uitbeeldt die lijkt op rituele geweldpleging of een soort beproeving. Een gespierde, naakte figuur hangt opgeschort, op zijn plaats gehouden door de imposante aanwezigheid van een groot, gehoornd wezen - een ram of misschien een sater. De scène heeft een huiveringwekkende, bijna droomachtige kwaliteit, onderstreept door de fijne details en de wisselwerking van licht en schaduw die Goya op meesterlijke wijze bereikt met zijn etstechniek. Een tweede naakte figuur, een vrouw, lijkt de agens te zijn van deze grimmige procedure, met het hoofd van de eerste figuur, haar uitdrukking is een mengeling van gefocust doel en misschien een vleugje verdriet. Hieronder wordt een kleine verzameling dieren, waaronder katten, en een schedel verzameld. Het algehele effect is verontrustend, roept een gevoel van ontzetting op en bevraagt de aard van de mensheid en haar relatie met het dierlijke en het goddelijke. De compositie van het werk dwingt de kijker de rauwe emoties en de onderliggende angsten onder ogen te zien die zich onder de oppervlakte van het dagelijks leven bevinden.