Η ζωγραφική μας βυθίζει στην καρδιά της θυελλώδους φύσης που περιβάλλει τους καταρράκτες του Νιαγάρα. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την ωμή δύναμη του νερού που καταρρέει. Η ομίχλη υψώνεται σαν ένα φαντασμαγορικό πέπλο. Η σύνθεση είναι δυναμική, με τους καταρράκτες να κυριαρχούν στη σκηνή, ενώ ένα μικρό νησί, στεφανωμένο με καταπράσινο φύλλωμα, αγκυροβολεί τη θέα. Η χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη είναι εντυπωσιακή. Τα σκοτεινά, ζοφερά σύννεφα έρχονται σε έντονη αντίθεση με τους φωτεινούς καταρράκτες, δημιουργώντας ένα δραματικό εφέ. Τα χρώματα, αν και απαλά, μεταφέρουν μια αίσθηση μεγαλείου και το άγριο πνεύμα του τόπου.

Σχεδόν ακούω τον βρυχηθμό του νερού, αισθάνομαι την ομίχλη στο πρόσωπό μου. Ο πίνακας προκαλεί μια αίσθηση δέους και σεβασμού για την τεράστια δύναμη της φύσης. Η δεξιότητα του καλλιτέχνη να αποτυπώνει τις ατμοσφαιρικές συνθήκες, το παιχνίδι του φωτός και τις υφές του νερού και του βράχου είναι αξιοσημείωτη. Η παρουσία των πουλιών στον ουρανό προσθέτει μια πινελιά ηρεμίας ανάμεσα στο χάος. Είναι ένα διαχρονικό τοπίο, μια υπενθύμιση της διαρκούς ομορφιάς της φύσης.