Το έργο τέχνης αποτυπώνει την ακατέργαστη, αδάμαστη ομορφιά των ψηλών Άλπεων. Η σύνθεση κυριαρχείται από μια ευρεία θέα παγετώδους πάγου και επιβλητικών κορυφών, οι μορφές των οποίων αποδίδονται με μια επιδέξια αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια περιορισμένη παλέτα σιγασμένων γκρι και καφέ, η οποία προκαλεί την αίσθηση του σκληρού, ανελέητου περιβάλλοντος. Η υφή του πάγου και των βραχωδών σχηματισμών υποδηλώνεται μέσω λεπτών πλυσίματος και ακριβούς γραμμικού σχεδιασμού, τραβώντας τον θεατή στην απεραντοσύνη της σκηνής. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι δέος και μοναξιά, μια μαρτυρία της δύναμης της φύσης και της μηδαμινότητας της ανθρώπινης παρουσίας μπροστά της.