Αυτό το ακουαρέλα με μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, μια σκηνή λουσμένη στη ζεστή λάμψη του μεσογειακού ήλιου. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει επιδέξια το ξεθωριασμένο μεγαλείο ενός αρχαίου ναού, με τις κολόνες του να υψώνονται προς έναν ωχρό ουρανό. Η σύνθεση προσελκύει το βλέμμα, πρώτα στις περίπλοκες λεπτομέρειες του ναού, τις ραβδωτές κολόνες και τις λεπτές υφές της πέτρας, και μετά στο απέραντο τοπίο που ξεδιπλώνεται στην απόσταση. Φαίνεται γαλήνιο, αλλά είναι επίσης διαποτισμένο με την αίσθηση της ιστορίας και της παρέλευσης του χρόνου.