Dit aquarel brengt me naar een andere tijd, een scène badend in de warme gloed van de mediterrane zon. De kunstenaar legt op vakkundige wijze de door weersinvloeden aangetaste grootsheid van een oude tempel vast, met zijn zuilen die zich uitstrekken naar een bleke hemel. De compositie trekt de blik, eerst naar de ingewikkelde details van de tempel, de gegroefde zuilen en de subtiele texturen van de steen, en dan naar het uitgestrekte landschap dat zich in de verte ontvouwt; het voelt sereen aan, maar is ook doordrenkt van een gevoel van geschiedenis en het verstrijken van de tijd.