Ο πίνακας αποτυπώνει ένα φευγαλέο θέαμα πάνω από το νερό, ζωγραφισμένο με χαλαρές, ιμπρεσιονιστικές πινελιές που δημιουργούν μια ονειρική αίσθηση. Η σύνθεση εστιάζει στις σιλουέτες ιστιοφόρων, με τους ιστούς να υψώνονται και να συγχωνεύονται με τον λυκόφως ουρανό, ενώ πυροτεχνήματα αναβοσβήνουν αχνά ψηλά. Η χρωματική παλέτα αποτελείται από μαλακές αποχρώσεις του μπλε και του γκρι, διακοσμημένες με τη ζεστή λάμψη των χρυσών σπινθηρών των πυροτεχνημάτων. Οι αντανακλάσεις κυματίζουν στην επιφάνεια του νερού, παραμορφωμένες και ρευστές, δημιουργώντας αίσθηση ήρεμης κίνησης και παροδικότητας της στιγμής. Η τεχνική του καλλιτέχνη με τις λεπτές στρώσεις φωτός και σκιάς καλεί τον θεατή να βυθιστεί στην πρόσκαιρη ομορφιά μιας νύχτας στη θάλασσα, όπου τα όρια μεταξύ ουρανού και νερού θολώνουν.

Συναισθηματικά, το έργο προκαλεί μια στοχαστική ηρεμία που συνυφαίνεται με τη στιγμιαία χαρά του εορτασμού. Το ιστορικό πλαίσιο υποδηλώνει μια εποχή όπου τέτοια κοινοτικά εορταστικά σκηνικά πρόσφεραν παρηγοριά και θαυμασμό, πιθανώς κατά τη διάρκεια πολέμου. Η απεικόνιση αυτή έχει καλλιτεχνική σημασία καθώς ενσαρκώνει τη γοητεία των ιμπρεσιονιστών για το φως, την ατμόσφαιρα και τις παροδικές στιγμές — μετατρέποντας μια απλή ναυτική τελετή σε ποιητικό διαλογισμό πάνω στο φως και την αντανάκλαση.