Το έργο τέχνης καταγράφει ένα εθέριο τοπίο γεμάτο με λεπτούς λυγούς που κουνιούνται πάνω από μια ήρεμη επιφάνεια νερού. Ο κυρτός ποταμός αντανακλά τις απαλές αποχρώσεις ενός ομιχλώδους ουρανού, προσφέροντας μια αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης. Η καλλιτεχνική τεχνική είναι απαλή και εκφραστική, φέρνοντας στο προσκήνιο τις αρχαίες τεχνικές της κινεζικής ζωγραφικής με μελάνι. Ο κύριος πυρήνας επικεντρώνεται στους κομψούς λυγούς που κλαίνε, οι οποίοι φαίνεται να είναι σχεδόν ζωντανοί, κάμπτοντας απαλά στον άνεμο. Τα τεταμένα κλαδιά τους και τα αραιά φύλλα προσκαλούν σε στοχασμό, ξυπνώντας συναισθήματα που σχετίζονται τόσο με την ομορφιά όσο και με τη μελαγχολία.

Το φόντο περιλαμβάνει τις απομακρυσμένες βουνίσιες κορυφές που αναδύονται απαλά στον αχνό ουρανό, προσθέτοντας βάθος χωρίς να κυριαρχούν στην προοπτική. Η απαλή παλέτα χρωμάτων από πράσινο και καφέ συγχρονίζεται τέλεια με τα λεπτεπίλεπτα γκρι του νερού, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γαλήνης. Η παρουσία επιγραφών στο πλάι φαίνεται ότι διηγείται ποίηση, πιθανώς γιορτάζοντας την ηρεμία αυτής της σκηνής. Αυτό το κομμάτι δεν δείχνει μόνο καλλιτεχνική ικανότητα, αλλά αποτυπώνει επίσης ένα ιστορικό πλαίσιο που βασίζεται στην εκτίμηση της ομορφιάς της φύσης, χαρακτηριστικό της εποχής και των καλλιτεχνικών κινήσεων στην πρώιμη 20η αιώνα στην Κίνα.