Η σκηνή ξεχειλίζει από τη ζωντάνια ενός ηλιόλουστου απογεύματος, ζωγραφισμένη σε στυλ πουαντιλισμού που φαίνεται τόσο ακριβές όσο και απίστευτα ζωντανό. Μικροσκοπικές πινελιές χρώματος, σχολαστικά τοποθετημένες, δημιουργούν μια λαμπερή ταπετσαρία φωτός και σκιάς. Ένα γραφικό εξοχικό σπίτι, με την οροφή του σε μωσαϊκό πορτοκαλί και κόκκινου χρώματος, φωλιάζει ανάμεσα στα δέντρα. Η σύνθεση είναι μια αρμονική ισορροπία φυσικών και ανθρώπινων στοιχείων, με μια λεπτή υπόνοια ενός μονοπατιού που προσκαλεί τον θεατή να περπατήσει στη σκηνή.