Scena wybucha witalnością słonecznego popołudnia, namalowanego w stylu pointylistycznym, który wydaje się precyzyjny i niezwykle żywy. Maleńkie plamki koloru, skrupulatnie rozmieszczone, tworzą mieniący się gobelin światła i cienia. Malowniczy domek, którego dach to mozaika pomarańczu i czerwieni, gnieździ się wśród drzew. Kompozycja jest harmonijną równowagą elementów naturalnych i ludzkich, z subtelną sugestią ścieżki, która zaprasza widza do spaceru po scenerii.