Αυτό το πορτρέτο μας μεταφέρει σε μια εποχή κομψότητας και φινέτσας. Το μοντέλο, μια γυναίκα με αυτοπεποίθηση και χάρη, κάθεται σε ένα τραπέζι, με το βλέμμα της άμεσο και ακλόνητο. Ένα μεγάλο, εντυπωσιακό καπέλο διακοσμημένο με φτερά και ένα μικρό τριαντάφυλλο καταλαμβάνει το κέντρο της σκηνής, τραβώντας αμέσως το βλέμμα προς τα πάνω. Η κλίμακα και το δράμα του καπέλου λένε πολλά για την κοινωνική θέση του μοντέλου και τη μόδα της εποχής. Η ενδυμασία της ρέει με πολυτελή ρευστότητα. Η πλούσια, πράσινη βελούδινη κάπα και το λεπτό ύφασμα του φορέματός της, αστράφτουν με λεπτές αντανακλάσεις. Ένα κολιέ με μαργαριτάρια πέφτει κομψά στο στήθος της, αιχμαλωτίζοντας το φως, ενώ ένα δαχτυλίδι στο δάχτυλό της προσθέτει μια πινελιά λάμψης. Στο χέρι της, κρατάει ένα διπλωμένο βεντάλι, ένα κλασικό αξεσουάρ της περιόδου, υποδηλώνοντας έναν κόσμο κοινωνικών υποχρεώσεων και εκλεπτυσμένων χειρονομιών. Το φόντο, σε βαθύ, σχεδόν ζοφερό τόνο, έρχεται σε όμορφη αντίθεση με τα χαρακτηριστικά του μοντέλου, τονίζοντας ακόμη περισσότερο την παρουσία της. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει το θρόισμα του μεταξιού, τον ψίθυρο της συνομιλίας και να μυρίσει μια ελαφριά μυρωδιά αρώματος.