Αυτό το έργο με ελκύει με την απλή αλλά εντυπωσιακή του σύνθεση. Δύο βάζα κυριαρχούν στη σκηνή, το ένα σε ένα βαθύ κοκκινωπό καφέ, το άλλο σε ένα απαλό, ανοιχτό μπλε. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε αριστοτεχνικά το χρώμα για να δημιουργήσει αντίθεση και βάθος. Το σκούρο βάζο αγκυρώνει την αριστερή πλευρά, ενώ το πιο ανοιχτόχρωμο βάζο το εξισορροπεί, τραβώντας το βλέμμα σε όλο τον καμβά. Η φυλλωσιά που ξεχειλίζει από κάθε βάζο προσθέτει μια αίσθηση ζωής και κίνησης στη, κατά τα άλλα, στατική σκηνή. Οι πινελιές φαίνονται χοντρές και σίγουρες, προσδίδοντας στο έργο μια απτική ποιότητα - σχεδόν νιώθω ότι μπορώ να τείνω το χέρι μου και να αγγίξω τα φύλλα. Το φόντο είναι μια θολή υπόδειξη ενός σκηνικού, επιτρέποντας στα βάζα και τα λουλούδια να πάρουν το κεντρικό προσκήνιο.