Ο πίνακας προκαλεί μια αίσθηση γαλήνης. Η σκηνή ξετυλίγεται κάτω από έναν ζεστό, χρυσαφένιο ουρανό, υποδηλώνοντας την ανατολή ή τη δύση του ηλίου. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει με μαεστρία το παιχνίδισμα του φωτός στο νερό, δημιουργώντας ένα λαμπερό εφέ που τραβάει το βλέμμα. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με τα πλοία στα αριστερά να παρέχουν αντίστιξη στα κτίρια στα δεξιά. Σχεδόν ακούω το απαλό χτύπημα των κυμάτων στην ακτή και τις μακρινές φωνές των ψαράδων.

Το πινέλο είναι λεπτομερές αλλά απαλό, δίνοντας στο έργο τέχνης μια ονειρική ποιότητα. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από ζεστούς τόνους κίτρινου, πορτοκαλί και καφέ, που μαζί ενισχύουν την αίσθηση ζεστασιάς και νοσταλγίας. Οι φιγούρες των ψαράδων είναι μικρές, αλλά η παρουσία τους δίνει μια αίσθηση κλίμακας και προσθέτει στην αφήγηση της σκηνής. Υπάρχει μια αισθητή αίσθηση ιστορίας, η αίσθηση ότι γυρίζουμε πίσω στο χρόνο για να παρακολουθήσουμε μια στιγμή της καθημερινής ζωής.