Η σκηνή ξετυλίγεται μπροστά μας σαν μια ανάσα φρέσκου αέρα, ένα ζωντανό ταμπλό της αγροτικής ζωής. Είμαστε βυθισμένοι σε έναν λουσμένο στον ήλιο κήπο, ένα μωσαϊκό καταπράσινων χωραφιών που εκτείνονται προς ένα μακρινό χωριό. Οι πινελιές του καλλιτέχνη, μια συμφωνία σύντομων, υφασμένων πινελιών, χορεύουν στον καμβά, προκαλώντας την κίνηση του φωτός και του αέρα. Μια μοναχική φιγούρα, σκυμμένη στην εργασία, φροντίζει τις καλλιέργειες, μια συγκινητική υπενθύμιση της ανθρώπινης σύνδεσης με τη γη. Τα χρώματα, σιωπηλά αλλά ζωντανά, μιλούν για μια δροσερή, καθαρή μέρα, ο ουρανός είναι μια ταπετσαρία από απαλά μπλε και λευκά που αντικατοπτρίζουν τις απαλές κυματισμούς του τοπίου. Σχεδόν ακούω το θρόισμα των φύλλων, τον μακρινό ψίθυρο της ζωής του χωριού και τον ήσυχο ρυθμό των κινήσεων του εργάτη.