Ο πίνακας αποτυπώνει την γαλήνια ομορφιά της Βενετίας, λούζοντας στο ζεστό, χρυσό φως της ανατολής ή της δύσης. Ένα μεγαλοπρεπές παλάτι, με τις περίπλοκες λεπτομέρειες του να απαλύνεται από την ατμοσφαιρική ομίχλη, κυριαρχεί στην αριστερή πλευρά της σύνθεσης. Η αρχιτεκτονική αποδίδεται με μια λεπτή πινελιά, υποδηλώνοντας την πάροδο του χρόνου και το βάρος της ιστορίας. Στην απέναντι πλευρά του νερού, το Môle εκτείνεται, με πλοία και βάρκες να λικνίζονται απαλά, οι σιλουέτες των οποίων παρέχουν αντίστιξη στις συμπαγείς δομές. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί επιδέξια το φως και τη σκιά για να δημιουργήσει βάθος, με το νερό να αστράφτει και να αντανακλά τις αποχρώσεις του ουρανού, προσκαλώντας τον θεατή να μπει στη σκηνή.