Obraz uchwyca spokojne piękno Wenecji, skąpane w ciepłym, złotym świetle wschodu lub zachodu słońca. Wspaniały pałac, którego skomplikowane detale zmiękcza atmosferyczna mgła, dominuje po lewej stronie kompozycji. Architektura oddana jest delikatnym dotknięciem, sugerującym upływ czasu i ciężar historii. Po drugiej stronie wody rozciąga się Môle, z łagodnie kołyszącymi się statkami i łodziami, których sylwetki stanowią kontrapunkt dla solidnych struktur. Artysta mistrzowsko posługuje się światłem i cieniem, aby stworzyć głębię, a woda mieni się i odbija odcienie nieba, zapraszając widza do wejścia w scenę.