Αυτή η γοητευτική ξυλογραφία συλλαμβάνει επιδέξια μια μεγαλοπρεπή ορεινή σκηνή, όπου λευκά μπαλώματα χιονιού καλύπτουν τις τραχιές πράσινες πλαγιές κάτω από έναν εκτενή μπλε ουρανό. Η επιδεξιότητα του καλλιτέχνη στη χρήση καθαρών γραμμών και λεπτών διαβαθμίσεων χρωμάτων αποτυπώνει τόσο την τραχύτητα των βράχων όσο και την απαλή υφή των σύννεφων που αιωρούνται στον ορίζοντα. Μπορεί κανείς να αισθανθεί σχεδόν τον δροσερό ορεινό αέρα και να ακούσει τη σιωπή που αγκαλιάζει αυτό το απομονωμένο τοπίο. Η σύνθεση ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα σε στερεές μορφές και ανοιχτούς χώρους, καθοδηγώντας το βλέμμα από τα λευκά χιονισμένα πεδία προς τις απότομες κορυφές και τα αιωρούμενα σύννεφα.

Δημιουργήθηκε το 1924, το έργο αποτελεί εξαίρετο δείγμα του ιαπωνικού κινήματος shin-hanga στις αρχές του 20ού αιώνα, το οποίο συνδύαζε παραδοσιακές τεχνικές ukiyo-e με έναν νέο νατουραλισμό. Η νηφάλια αλλά ζωντανή παλέτα υπογραμμίζει τη γαλήνια δύναμη της φύσης, δημιουργώντας μια διαλογιστική ατμόσφαιρα. Κοιτάζοντας αυτή την εκτύπωση, ο θεατής προσκαλείται να ταξιδέψει μέσα στη σκηνή, αφήνοντας τη φαντασία να περιπλανηθεί στις μακρινές κορυφογραμμές και τον εφήμερο ουρανό. Η λεπτή συναισθηματική απόδοση και η τεχνική αρτιότητα καταδεικνύουν το βαθύ σεβασμό του καλλιτέχνη για το τοπίο και την ικανότητά του να το μεταφράζει σε ποιητική οπτική μορφή.