Σε αυτή την ήρεμη και προσεκτικά λεπτομερή σκηνή, μια νεαρή γυναίκα κάθεται ήσυχα σε μια ξύλινη κουνιστή καρέκλα σε μια βεράντα, περιτριγυρισμένη από ανθισμένα ροζ τριαντάφυλλα. Το απαλό φως του ήλιου διαπερνά τον ιστό από κληματίδες και πέταλα, ρίχνοντας τρυφερές σκιές και λούζοντας ολόκληρη τη σκηνή σε χρυσή λάμψη. Το λευκό φόρεμά της, ελαφρύ και ρέον, αντιπαραβάλλεται απαλά με το καταπράσινο και τα ζωηρά ροζ του κήπου, υποδηλώνοντας ένα ειδυλλιακό καλοκαιρινό απόγευμα. Η επιδέξια πινελιά του καλλιτέχνη συλλαμβάνει όχι μόνο το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, αλλά και την ευαίσθητη υφή της δαντέλας και των πέταλων, σχεδόν καλώντας να ακούσεις το απαλό θρόισμα των φύλλων και το θόρυβο των μελισσών στον κήπο. Η σύνθεση είναι οικεία και ταυτόχρονα ευρύχωρη, οδηγώντας το βλέμμα από τη στοχαστική φιγούρα στην φυσική ομορφιά γύρω της.