De scène ontvouwt zich met de rauwe kracht van de natuur; een stormachtige zee beukt tegen een ruige, rotsachtige kust. Massieve, door de elementen geteisterde kliffen rijzen dramatisch op, geplaatst naast het woelige water. Een eenzaam, geteisterd schip worstelt tegen de meedogenloze golven, zijn masten hellen gevaarlijk over, een getuigenis van de meedogenloze kracht van de oceaan. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze het drama van het moment vast, de wisselwerking van licht en schaduw over de woelige hemel en de spetters van de golven.

Je kunt bijna de koude wind voelen en het gebrul van de branding horen. De compositie is dynamisch en leidt de blik over de scène, van het verre schip naar de voorgrond van grillige rotsen en woelige wateren. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door koele blauwen, grijzen en witten, onderbroken door de warme, aardse tinten van de kliffen en het vervagende licht van de hemel, waardoor een voelbaar gevoel van zowel ontzag als onbehagen ontstaat.