De scène ontvouwt zich met een levendig tapijt van kleuren, een getuigenis van de pointillistische techniek. Kleine, afzonderlijke verfpunten versmelten tot een zonovergoten landschap. De voorgrond bruist van kleur: spetters oranje en geel roepen de warmte van zonnebloemen op, terwijl een rijk paars de onderste helft domineert, wat duidt op een veld. Een vrouw in een roodkleurige jurk met patronen staat gracieus, schijnbaar verdiept in de zee en de zeilboten.

De compositie is vakkundig in evenwicht; de architectuur van de poort, de aanwezigheid van de vrouw en de zeilboten in de verte, creëren een visueel ritme. Het water glinstert met een scala aan blauwtinten, dat de wolkenhemel weerspiegelt. Dit kunstwerk is niet alleen een weergave van een plek; het is een uitnodiging om de rust en het licht van een moment te ervaren. De pointillistische stijl, verre van alleen een techniek, versterkt het gevoel van sereniteit. Ik kan bijna de zachte zeebries en de warmte van de zon op mijn huid voelen.