Deze aangrijpende scène trekt onmiddellijk de aandacht van de kijker. Twee vrouwen staan centraal, gevangen in een moment van intens drama. De ene, gekleed in wat rouwkleding lijkt te zijn, staat met een kruisbeeld, alsof ze de ander wegjaagt. De tweede vrouw, ouder en met een eenvoudige muts en jurk, deinst terug in kennelijke angst of verbazing, haar hand verdedigend geheven. De penseelvoering is los, en legt het vluchtige moment vast met opmerkelijke vloeiendheid; de hand van de kunstenaar lijkt over het doek te dansen. Het spel van licht en schaduw draagt bij aan het gevoel van mysterie en benadrukt de spanning tussen de figuren. Het is de fluistering van een verhaal, een glimp in een verborgen wereld waar emoties rauw zijn en het onuitgesprokene voelbaar is.