Dit portret van een Bretonse vrouw trekt onmiddellijk de aandacht; het onderwerp kijkt de toeschouwer recht aan met een zekere intensiteit; er is een boeiende stilte, een stille kracht. De kunstenaar gebruikt een gedurfde compositie en omlijst de figuur in een ovaal, dat prachtig contrasteert met de achtergrond. De penseelstreken zijn zichtbaar, waardoor een gevoel van textuur ontstaat en het schilderij dynamische energie krijgt. De vrouw is gekleed in traditionele Bretonse kleding, haar witte muts steekt af tegen haar donkere kleding. De kleuren zijn opvallend, de diepe blauwen van de achtergrond en de kleding staan tegenover de aardetinten van de figuur en het warme geel van de inscriptie. Ik kan bijna de koele, frisse lucht van Bretagne voelen en de fluisteringen van haar geschiedenis horen. Het is een portret dat verder gaat dan louter representatie; het is een gesprek, een moment bevroren in de tijd, en het is een ervaring die bij je blijft lang nadat je je hebt afgewend.