Het kunstwerk dompelt ons onder in een moment van diepe rouw; de scène wordt gedomineerd door een vrouw in een donkerblauwe jurk, wier gezicht getekend is door verdriet. Ze wiegt een levenloze gestalte, wier bleke vorm contrasteert met de donkere, gedempte achtergrond die hen in schaduw lijkt te hullen. Het meesterlijke gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar, vooral rond de figuren, versterkt het emotionele gewicht van de scène en trekt de toeschouwer in een ruimte van rouw en reflectie.