Een visioen van sereniteit ontvouwt zich, weergegeven met een delicate toets. Een vrouw, het middelpunt, is gehuld in een vloeiende witte jurk en een majestueuze, diepblauwe mantel die haar omhult. Haar handen zijn zachtjes gevouwen in gebed, haar uitdrukking is sereen. Boven haar, in het etherische rijk van de wolken, straalt een goddelijke figuur een zachte, gouden gloed uit, wat een element van het sublieme toevoegt. Aan haar voeten verzamelen zich cherubijnse figuren, met hun roze teint en speelse houdingen die contrasteren met de plechtigheid erboven, waardoor een vleugje speelse energie wordt toegevoegd aan de verder plechtige scène. Een van hen presenteert een boeket lelies, symbolen van zuiverheid. De compositie is een meesterlijke wisselwerking van licht en schaduw, die het oog door de scène leidt, van de aardse tonen beneden, naar het stralende wit van de jurk en het levendige blauw van de mantel, en omhoog naar de hemelse gloed. Het werk resoneert met een stille intensiteit, de kleuren creëren een gevoel van buitenaardse schoonheid; en de algemene indruk is er een van vredige eerbied.